بسم الله الرحمن الرحیم

درک متقابل و شناخت مشکلات یکدیگر

خداوند همواره در قلب ماست ، اگر این جمله را عمیقا" باور کنیم آنوقت حسن اعتمادی شگرف تمامی وجودمان را پر می کند. مدتی  در اندیشه هستم که چرا ناشنوایان در جامعه از حق طبیعی خود محروم هستند، و چرا یکد یگر را به خوبی درک نمی کنند؟ بنده  بیش از 10 سال در کنار ناشنوایان زندگی می کنم و هستم . آیا تا بحال به مشکلات خود و ناشنوایان نگاه کرده اید؟اگر پاسخ شما مثبت باشد، این سوال پیش میاید: سالهاپیش ناشنوایان اظهار می کنند: ما ناتوانی نیستیم ، می توانیم هر کاری را بکنیم بجز شنیداری .... آیا این جمله واقعیت است یا نه ؟ به نظر من سخن گفتن واقعیت ندارد،اگر می خواهیم به قعله های  اوج تعالی برسیم یعنی دستیابی به استقلال اجتماعی و رسیدن به مقاطع عالی باید یکدیگربه ایمان قلبی و راسخی  در عمل وهمچنین حفظ ارتباط صمیانه با دوستان و ناشنوایان داشته باشیم. سخن آخر بنده توصیه ای برای خوانندگان و ناشنوایان عزیز این است که با عزم و اراده قلبی وهر توانی که خداوند در وجودتان ودیعت نهاد آن را در راه خدمت رسانی هر چه بهتر شدن وضع ناشنوایان چه مادی و چه معنوی بکار گیرند. بنده نیز با با یاری خداوند متعال ، به همت و یاری شما عزیزان بتوانم خدمتی ارزنده برای ناشنوایان داشته باشم، باشد که  انشاالله روزی خواهیم دید هم زندگی ناشنوایان را نورانی کرده و هم افق های دقیق تری و وسیع تری بر روی  تلاشگران خواهد شد.

                                                                         سجاد بهرامی نازکی

                                             نائب ریس انجمن خانواده ناشنوایان استان آذربایجانغربی

                                                         مدیر عامل کانون ناشنوایان شهرستان ماکو